Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ta muzyczka daje niezłego kopa, prawda?
Przepraszam, jaram się. Trochę czasu minęło.
Długo nie wiedziałem, czy wrócę. Disney kupił Foxa,
prztykali się o prawa itd.
A potem wyszło na to, że chcą mnie.
Gościa, który nie zasłużył na żaden film,
a co dopiero na franczyzę.
Marvel nie ogarnia.
Wszyscy znamy tytuł,
więc zastanawiacie się,
jak to zrobimy, nie bezczeszcząc pamięci Logana.
Powiem wam.
Nijak.
Zdradzę wam tajemnicę.
Wolverine nie umarł.
Śmierć to idealny koniec smutnej historii,
ale czynniki regeneracyjne tak nie działają.
Czy ja chcę gnić w cudnie industrialnej Dakocie Płn.
i wykopywać Wolverine'a? Nie, dziękuję.
Od tego jednak zależy los mojego świata.
On być może ma się kiepsko, ale za cholerę nie jest… trupem.
Bingo.
W punkt.
Tak, tak…
Cholera!
Ty sukinsynu!
Chryste! Ty kutafonie!
Mój świat ma przejeba…
Dziwne.
Uspokoiłem się.
Nie jestem naukowcem,
ale wyglądasz mi wyjątkowo trupio.
Jednak miło cię widzieć.
Zawsze chciałem cię poznać, Loguś.
My – razem. Deadpool i Wolverine robią rozpierdol.
Pomyśl: rozrywka, chaos…
i tantiemy.
„Cześć, bratku.
Nic mnie tak nie ożywia,
jak wielki wór kasy od Marvela”.
Mnie też, Hugh.
Ale nie.
Musiałeś unieść się honorem i naprawdę umrzeć. Szlag by cię!
A przydałaby mi się twoja pomoc.
Stać!
Ostrzegam, nie jestem sam.
Wadzie Winstonie Wilson,
Agencja Ochrony Chronostruktury aresztuje cię
za wszelkie możliwe zbrodnie.
Wyjdź,
a pozostaniesz cały.
Śmierć z ręki statysty.
Ostatnia szansa.
Rzuć broń i grzecznie wychodź!
Nie rzucę wam mojej broni,
ale nie będę z niej walił.
W ludzkim ciele jest 206 kości.
Lub 207, gdy oglądam Plotkarę.
Siła spokoju.
Okej, ptysiu. Jednak idziemy w tandem.
Maradona zza pola karnego!
Gol!
Dawaj, misiu.
Aż mam mokro.
Nie jestem z tego dumny.
Czysta przemoc, domieszka nekrofilii… To nie ja.
Nie chcę taki być.
A jaki chcę?
Żebyście zrozumieli, idźmy do tyłu
poprzez czasoprzestrzeń
do dnia, który zmienił wszystko.
14 MARCA 2018
Nie wierzę, że w końcu tu jestem.
Długo czekałem na tę chwilę.
Dziękuję, że mnie pan przyjął.
Głęboko wierzę, że moje umiejętności
mogą się przydać tej organizacji.
Tak, smajdorzyłem Hulkiem w Stark Tower…
„Smajdorzyłem?”
To znaczy?
Taką gumową łapą Hulka…
Bierze się ją, patrzy w dół…
a potem hula Hulkiem i smajdorzy jak trzeba.
Rozumiem, wystarczy.
- Wszystko jasne. - Właśnie.
Co pana do nas sprowadza?
Ja… No, tak.
Zależy mi.
Wiem, że wszystko obracam w żart, ale…
zależy mi i chciałbym koniecznie…
zrobić coś, co się liczy.
Chcę zaistnieć.
Udowodnić coś narzeczonej.
I…
czuję, że marnuję najlepszy materiał.
- Czy on dołączy? - On?
Bo jeśli dołączy…
Na razie on to ja.
- Nie. - On to ja.
W tej sytuacji on to ja.
On się już tym nie zajmuje.
Epizodami?
- Odsiewem kandydatów. - Odsiewem?
Pan jest kierowcą…
Typowe nieporozumienie.
Zaczynałem jako szofer pana Starka, ale awansowałem
na szefa ochrony.
Szefa… Tak, tak.
W pańskim CV
nie było nic o doświadczeniu
w pracy zespołowej.
Może to jakoś rozwiniemy?
Byłem w siłach specjalnych.
Ale głównie byłem liderem, założycielem…
X-Force.
Niestety, drużyna zginęła.
Co konkretnie zaszło?
Według policji grawitacja,
ale szczerze…
nie sprzedawali się.
Zwłaszcza Cable.
To idzie w złą stronę.
Proszę tego nie pisać.
Ja tylko chcę być Avengersem.
Chcę być Avengersem.
Dlaczego?
Co tu tłumaczyć? Są najlepsi z najlepszych.
Robią różnicę.
Potrzebne mi to.
Moja dziewczyna ma mnie dość
i jeśli jakoś nie wykorzystam swojego daru,
wszystko mi się rozleci.
Trudno mi ją winić.
Avengersi to niepowtarzalni bohaterowie.
Są symbolem.
To nie tylko walka i stroje.
Jesteśmy inspiracją dla ludzi, dla dzieciaków…
„My”?
Jesteś Avengersem?
Stowarzyszonym.
A twoja moc to jazda na ręcznym? Przepraszam.
To było okrutne.
W nerwach puszczają mi hamulce.
- Do rzeczy. - Proszę.
Powiedziałeś,
że bycie Avengersem jest ci… potrzebne.
Tak.
Avengersi robią swoje nie dla własnej potrzeby,
ale dla innych.
Rozumiesz różnicę?
Tak.
Bardzo proszę.
Nie jestem za stary, żeby nauczyć się czegoś nowego.
Dobrze.
Boże, wstajemy?
To ten moment.
Cholera.
Problem w tym,
że może mierzysz za wysoko.
Celuj w środek, a nie spudłujesz.
Chyba masz dobre serce. Wierzę ci.
Ale nie każdy umie ratować świat. Ja nie umiem.
Ale znalazłem swoje miejsce.
Ty znajdź swoje.
Idź już.
Będziemy w kontakcie. Powodzenia.
Skocz po wóz. Chcę na hambuksa.
Od porażek głodnieję.
- Nie? - Proszę…
Dobrze, dziękuję.
Jak to mówią, kiedy nie da się od przodu,
ZIEMIA-10005
jedziesz od tyłu.
6 LAT PÓŹNIEJ
WADE SPRZEDAWCA
Idziemy sprzedawać używane samochody, wy sku…
Carnival to nie minivan.
To MPV.
A jak się ma Kia
do Hondy Odyssey?
Doskonałe pytanie. Nie jest do dupy.
Może pan bez brzydkich słów?
Przepraszam, nie mam dzieci.
Myślałem, żeby mieć,
ale rzadko kończę w waginie.
Kiedyś kupią.
Zawsze możesz znów być superbohaterem.
Chciałbym, żeby tak było.
Nie dla siebie trzymam w szafce ten strój.
Może znów trzeba będzie siodłać konika?
Co ty robisz?
To przeszłość.
Przeszłość.
I dobrze mi z tym.
Czy handel jest dla mnie?
Pewnie nie.
Czy o takim życiu marzyłem? Kurwa, skąd!
Ale jest, jak jest, pysiu.
Okej, panie Wilson.
Raz w miesiącu można by skoczyć na jakąś misję.
Jesteśmy ludźmi. Trzeba mieć jakiś cel.
Deadpool to my.
Przestań. Nawet ja nie jestem już Deadpoolem.
Kryzys wieku średniego trzeba mieć z przytupem.
Kilka lat temu
kumpel złączył sobie sutki tytanowym łańcuchem,
a drugi koniec przyczepił do pindola.
Masz doła, bo dziś są twoje urodziny?
Co?
Nie.
Niespodzianka!
Dobrze, że nie jestem uzbrojony.
No, już.
Sześć lat temu już byście nie żyli.
Wysiadł z taksówki i… Nie uwierzysz.
- Wiesz, co zostawił? - AirPodsy.
Swoje AirPodsy.
Wariactwo.
- Kolejny raz. - Jak zawsze.
Coś sprzedałeś dzisiaj?
Wyobraź sobie, że nie.
A ty sprzedałaś łapacz snów na Etsy?
Za trzy dni płacimy czynsz. Nie utrzymam cię.
Spoko, mam kasę.
Sprzedałem stare prochy na nadciśnienie. Walały się tutaj.
Chcesz mnie zabić, chujku?
Mówi ta, co soli jak posrana!
Modlę się codziennie,
żeby odnalazł cię ogień
i dokończył to,
- na co Bóg nie miał jaj. - To niemiłe.
Posłuchaj mojej twarzy, a poczujesz woń smutku.
Polecasz coś?
Kuchenne ewolucje.
Kurczę…
Wyciągały mnie z depresji przez dekadę.
Takie mam poglądy na aborcję, religię,
prawa zwierząt, RODO, szczepionki,
kapitalizm, globalne ocieplenie.
Nie! Nie masz tu dialogu.
Cześć, Yukio.
Cześć, Wade.
Nawozisz czaszkę?
To letni balejaż. Z francuskiego.
Wydobywa naturalne tony słońca południa.
- To tupet. - System włosów.
- Podoba mi się twój system. - Dziękuję.
Kokainki?
Szef studia zabronił o niej wspominać.
- A o boliwijskim maszerującym? - Znają slang.
Mają listę.
- Śnieg odpada? - Ścieżka też.
- Biała dama? - I Berenika.
- Witaminka C? - Zero proszku.
- Ulepimy dziś bałwana? - Tak. Ale nie mogę!
Ciągnij.
- Tutaj? - Tak.
- Co jest? - Zabawa.
Dzięki, że wpadłaś.
Co w pracy?
Awansowałam.
Serio?
Ogłupiający średni szczebel, ale cieszę się.
Świetnie.
- Masz kogoś? - A ty?
Tak.
To kolega z pracy. Dermot.
Dermot.
- Jest miły. - Dobrze.
Lubi wędrówki.
Nie postrzelił mnie.
Jeszcze.
A ty masz kogoś?
Nie. Mieszkam w kawalerce, śpię z jedną ślepą babką.
- No, tak… - Tak.
Niech nam żyje sto lat!
Mowa!
Dobrze.
Urodziny.
Kolejne okrążenie księżyca i kolejna przygoda.
- Słońca, durniu. - Okrągłoziemcy!
- O czym mówiłem? - O życiu.
No tak.
To były trudne lata.
Dawno was nie widziałem.
Sporo się wydarzyło…
- Menopauza? - Masz tu tekst?
Przepraszam.
Wybacz temu amatorowi.
Nie szkodzi.
Mam szczęście.
A to…
dzięki każdej i każdemu z was.
Przepełnia mnie
duma i wdzięczność,
że jestem tutaj
ze wszystkimi, których kocham.
Mam przeogromne szczęście.
Pomyśl życzenie.
Tak jest.
Zaniżę poziom.
Wade Wilson?
Tancerze. Pewnie Dopinder was zamówił.
Policyjne kostiumy?
Nieważne.
Zdejmujcie wszystko oprócz kasków. To nie Pretty Woman.
Całujemy się.
Do jakiej muzy tańczycie?
Hola, hola…
Mam się bać?
Pegging to dla mnie nie nowość. Dla Disneya – owszem.
Nigdy nie lubiłem być na dole, więc powoli.
I patrz mi w oczy.
Nie ty. Ty.
Mimo maski czuję twój wzrok.
Przejdźmy tam,
żeby nie zabrudzić korytarza. Może być?
- Nie podobasz mi się. - I tego się trzymajmy.
Pojedziemy na złości.
Panie Wilson,
popuścił pan, będąc nieprzytomnym.
Nie byłem nieprzytomny. Ktoś ty?
Nazywam się Paradox.
Pan Paradox. Znajdujemy się w AOC,
Agencji Ochrony Chronostruktury.
To organ nadzorczy,
ale nie jesteśmy zbyt rygorystyczni, mamy podejście…
na luzie i z sarkazmem.
Chronimy tak zwaną Świętą Chronologię.
Gówniany pomysł, nawet jak na trzecią część.
Chodzi o wehikuł czasu Cable'a?
Paru ludków ożywiłem i zniszczyłem go.
To było dawno.
Wiemy o tym zaburzeniu chronologii.
Pan lubi zaburzać.
Ale nie o to chodzi.
Zapraszam.
Sprowadziłem tu pana, bo jest pan niepowtarzalny.
Został pan wybrany do wyższego celu,
niejasnego nawet dla mnie.
Chodzi o…
uratowanie całej Świętej Chronologii
przed ewentualnym przyszłym zagrożeniem,
co może wymagać supermocy.
Świętej Chronologii?
Czyli szykuje się przebój,
jakiego…
kino jeszcze nie widziało?
Gwiazdy w epizodach,
pomieszanie uniwersów itede?
Niech pan mi powie.
Kapitan!
Ma pan teraz cel w życiu.
Może pan zostać bohaterem wśród bohaterów.
Od dawna pana obserwujemy.
- Stacja metra… - To placówka AOC.
A to?
Czy to ja… i Thor?
On płacze?
Nie uprzedzajmy faktów.
To odległa przyszłość.
- Czemu płacze? - Nie mówimy do niej.
Wzrok na mnie.
Mam dla pana ofertę.
Szukał pan jej kiedyś, nie będąc jeszcze gotowy.
Teraz jest pan gotów
wyjść ze swojej chronologii
i trafić do najlepszego uniwersum.
Spełnię pańskie marzenie.
Wiem, co tu się święci.
Uniwersum Marvela się zmienia.
Jestem Mesjaszem,
jestem…
Zbawicielem Marvela.
Przepraszam na chwilę.
Wal się, Fox.
Jadę do Disneylandu.
Spadówa!
- Coś podpisać? - Nie trzeba.
To dobrze, bo nie umiem czytać.
Ale jednej rzeczy potrzebuję.
Ja pierdzielę!
Rób mnie na bóstwo, brodaty.
Zajebioza!
Idealnie.
Twój krawiec lubi macać, ale spoko.
Nie marszczy się, pachnie nowością… Katany z adamantium?
Nie trzeba było.
Patrzcie i podziwiajcie.
Aż się robi ciasno w majtach.
On wie, o czym mówię.
Z ubioru nędzny urzędas,
ale z oczu ekstra ruchacz.
Ładnie pan wygląda.
Ładnie? Twój kumpel zakochał się we mnie.
- Do żony? - Do HR-u.
Ona tam pracuje?
Cieszę się, że wszystko panu pasuje.
Jeszcze jak.
Zawsze chętnie podróżowałem służbowo.
Ale co do urlopu…
Tydzień wolnego za tydzień pracy.
Tak mają w Danii.
Nie zatknęli swojej flagi na Księżycu,
ale są szczęśliwi.
Odpalaj swój telefonik
i wyślij mnie do domu. Powiem kumplom, że awansowali…
na apostołów.
Pan chyba nie rozumie…
Nie mówimy o powrocie do domu, bo domu nie będzie.
Powtórzy pan?
Głośniej?
To jest pański wszechświat.
Tak to wygląda,
kiedy wszechświat traci swoją Istotę Prymarną.
Gnije od środka.
- Rzeczywistość umiera. - Istotę Prymarną?
Istotę tak fundamentalną, że z jej śmiercią
cały świat z wolna przestaje istnieć.
Ma pan szczęście, że nie umarłem.
Miałem tylko depresję.
Nie, nie…
- O Boże… - Uwielbiam się śmiać.
Uznał pan siebie za Istotę Prymarną?
Nie chodzi o pana.
Pańska Istota Prymarna zginęła w tak epickim akcie poświęcenia,
że aż zadrżała cała Chronologia.
Chodzi mi o…
Logana. Wolverine'a.
Nie bądź im posłuszna.
To takie uczucie…
Logan.
Oczywiście.
Logan.
Logan?
Ten z widelcami zamiast rąk?
Ten Wolverine?
Możesz wyłączyć to retro. Zatrzymaj to!
Tego nie da się zatrzymać.
Ile czasu mamy?
Zwykle kilka tysiącleci.
- Świetnie. - Ale to za długo.
Jak dla mnie.
Co to znaczy?
Że przydzielono mi
nadzorowanie końca pańskiego świata.
Ale niezależnie od zdania tych biurokratów,
nie będę
tracił czasu, czekając na jego naturalną śmierć.
Kiedyś wymazywaliśmy światy.
Elegancko i skutecznie.
Ale AOC już tak nie robi. Ja zrobię.
Nieważne, co mówi góra. Multiwersum
nie potrzebuje niańki,
ale litościwego zabójcy.
W tym przypadku…
ja nim będę.
Co to właściwie jest?
Czasozrywacz.
Akcelerant.
Gdy go skończymy, zniszczę nim matrycę czasoprzestrzeni pańskiego świata.
Nie chcę pracować dla AOC.
Chcę być AOC.
Pierwszy krok to pokazanie tej organizacji,
że może być skuteczniejsza.
Wykończę pański świat szybko i litościwie.
Nikt nic nie poczuje.
Będzie tak: „A co to?”.
Naprawdę.
Chcesz rozpirzyć mój świat?
Można to tak ująć.
Bezpowrotnie.
Ma pan dwa wyjścia.
Wrócić do najbliższych i przestać z nimi istnieć…
za 72 godziny…
lub dołączyć do Świętej Chronologii
i zakończyć swój nic nieznaczący…
i żałosny byt.
Wade.
Możesz w końcu…
zaistnieć.
Zawsze mi na tym zależało.
Wiem.
Ja to wiem.
Mam plastyczne sumienie.
Tak…
Zgoda.
Mądry wybór. Święta Chronologia gratuluje.
Mówiłem, że znajdę Wolverine'a
i złamię ci nos.
Za nim!
No właśnie.
I teraz wracamy tutaj.
Profanacja świętego trupa.
Boże!
Moja ręka!
To jest to!
Tylko nie tak!
Dobry Boże, nie!
Z Wolverine'em nie ma lekko.
Wystarczy!
Mangold też tak sądził.
Ty pojebie!
Logan był bohaterem.
I jedynym, co się Kanadzie udało.
Kalasz imię mojego kraju swoją niewyparzoną mordą.
I mój miecz. Oddawaj!
Muszę sobie znaleźć nowego Logana.
Żywego.
Nie wstawajcie. Sam się odprowadzę.
Logan!
Musisz pójść ze mną.
Coś za jeden?
Odezwał się kudłaty.
Mama chlała w ciąży?
No, tak, mały król komedii!
Śliczny Wolverinek.
Dawajcie the best of.
Ale się jaramy!
Mamy tu smoka?
Istota Prymarna jak malowana.
Pirat!
To rozumiem.
O tak.
I to jest porządny towar.
Siema.
Robię casting na Istoty Prymarne.
Przydałoby się nawilżyć.
Co jest?
W porządku?
Tak.
Tonacja zaschniętej kupy.
W tym stroju lałeś się z Hulkiem?
Jestem Zbawicielem Marvela!
To nie twoja wina, że nam nie po drodze.
Z tyłu wyglądasz jak Henry…
W dupę!
Cavillrine. Legendy nie kłamią.
Powiem w imieniu całej ludzkości,
że to coś ekstra.
Potraktujemy cię lepiej niż tamte gówniane studyjka.
Wychodzisz.
Nie, bo ważą się losy mojego…
Ten wygląda obiecująco.
Dobranoc.
Jeszcze.
Nikt cię tu nie chce.
I w ogóle nigdzie.
Wypad z mojego baru.
Nalej jeszcze jednego i pójdę.
To tak nie działa.
Działa. Zostaw butelkę.
Znam cię?
Nie, ale ja znam ciebie.
Wszyscy mnie znają.
Jestem Wolverine.
Tak.
Musisz teraz pójść ze mną.
Nie kręci mnie to.
- Schlałeś się. - Czemu mam z tobą iść?
Niestety,
potrzebuję cię
i jeszcze bardziej niestety, potrzebuje cię mój świat.
Walicie się czy jak?
Dasz mu się obrażać?
Tak.
Ty tylko
grasz niedostępnego i kładziesz laskę,
ale chętnie byś mi nakopał.
Nie mam czasu, więc wiśta wio!
- Ejże! - Chodź.
Nie stają po alko?
- Norma u czterdziestolatków. - Uważaj.
Uważam. I ty też uważaj.
Chcesz oddychać przez dziurę w czole?
Zastanów się.
Idziemy, ptysiu.
Zaczekaj.
Patrz.
Teraz tak…
Spokojnie.
Boże.
Pić się chce?
Bez pośpiechu.
Wiemy, ile te filmy trwają.
Z braku laku…
Dobra…
Od razu w piżamce.
Tylko dwie dekady to zajęło.
Istota Prymarna idzie!
Po twojej lewej.
Ten Logan nadaje się nawet do musicalu.
W bonusie
nosi nawet kostium,
jakby się nie wstydził.
Nie rozumiem.
Mój świat jakoby umiera,
bo ten kretyn dał się zabić.
- Problem z głowy. - Boże.
Myślałeś, że Istotę Prymarną można zastąpić…
tym czymś?
I tak nie zgodziłbym się na innego Wolverine'a, ale ty…
przegiąłeś i przyprowadziłeś najgorszego!
Jak to?
Panie Wilson.
Ten Wolverine zawiódł cały świat.
Zdobył sławę przez niesławę.
To, co zrobił…
Cóż…
Niektórych spraw się nie wybacza.
Dobrze.
Jak mam to naprawić? Zrobię wszystko.
Dałem panu szansę na wielkość,
bo uznano pana za kogoś niezwykłego,
choć raczej nie na plus.
Widać w przyszłości ma pan odegrać ważną rolę.
Thor ma mnie tulić.
Zrobiłem swoje, dałem panu szansę,
a zamiast pokory i wdzięczności dostałem w nos.
- Do twarzy panu. - A moi ludzie
oberwali truchłem bohatera.
Znieważył pan jego zwłoki i pamięć.
Po co taki hejt?
Pański świat umiera.
Dziękuję.
Nieodwołalnie.
Zróbmy to humanitarnie.
Szybko.
Zgłodniałeś na myśl o wyparowaniu mojego świata?
Zajadam stres.
Mam stracić wszystko, na czym mi zależy,
bo włochaty koala z antypodów
w końcu zdechł i teraz za mną stoi?
Witaj w Uniwersum Marvela.
Uniwersum w kryzysie.
Chcę gadać z twoim szefem.
Zadzwoń i niech on, ona lub ono dowie się,
że Zbawiciel Marvela ma was gdzieś.
Cholera.
Właśnie usłyszałem symfonię zwieranych zwieraczy.
To samowolka.
Twoja góra nic nie wie.
Mam czarny pas w kablowaniu.
Powiem szefostwu
o tobie i twoich…
Cisza ma zalety, prawda?
Gdzie on jest?
Na śmietniku. Idziesz za nim.
Było blisko.
Nie stój tak, małpo.
Podaj pomocną dłoń.
W sumie obejdzie się…
Gdzie jesteśmy?
Nie wiem, to jakiś Mad Max…
A prawa autorskie?
Słaby żarcik.
Kurwa!
Słyszałeś go? Jeśli nie wrócimy do tego dupka,
wszyscy zginą.
Nie mój, kurwa, problem.
Na tyle cię stać?
Tak mówiłeś, gdy wszystko zrąbałeś?
Powtórz.
Znam cię dobrze.
Wiem, jak wszystko schrzaniłeś.
Podziękuj mi, że wyciągnąłem cię z tego gówna.
Ty zdradziecki skurwysynu!
Teraz się uspokoisz?
Grzeb się, Fox.
Nie chcę się z tobą bić.
Nieważne, co zrobiłeś.
Musisz mi pomóc.
Gówno muszę.
Będzie bolało.
Dobra.
Jebać to.
Dajmy ludziom to, za co płacą.
Zapierdalamy.
Rozpinajcie rozporki.
Zrobimy wam dobrze.
Trafiony!
Kordzik!
Sprawdźmy, czy łeb ci odrośnie.
Czekaj, naprawię to!
- Co? - To, co zrobiłeś.
To, co cię wkurza.
Słyszałeś tego dupka z AOC.
Mogą zniszczyć mój świat, ale mogą też zmienić twój.
Wrócimy tam
i razem naprawimy twój świat.
Obiecuję.
Mogą go naprawić.
Hej!
Walcząc ze sobą, przegramy.
Boże, to on.
- Kto? - On.
Superbohaterski odpowiednik ekstazy.
Odpowiedź białego człowieka na życiowe rozczarowania.
Ostrzeżenie, śliczny.
Będą wulgaryzmy,
analne dowcipy, ale zabronili nam
wciągać przed kamerą.
Jadą tu.
Kto?
Agresja za kółkiem.
Tak ląduje superbohater.
Ogarnę to.
Zewrzeć szyk.
Tak jest!
Ogarniesz.
Cassandra ucieszy się, kiedy zobaczy, co mamy.
Nie uciekniecie.
To jasne.
A kto tu ucieka, czubku?
Ciąg dalszy cię rozczaruje.
O Boże…
O mój Boże! On to powie.
- Powie to! - Co?
Avengersi, do boju!
- Odpalać! - Co?
Kurwa…
Nie znamy go.
Pomyłka.
Ja cię znam.
Cholera…
Szablozęby.
Twój brat.
Gotów na śmierć?
Chwila, moment. Czas!
Wyglądasz idiotycznie.
Ludzie od dekad czekali na tę walkę.
Nie będzie łatwo. Kordzik.
Z całej pary mu zaryp…
w mordę i w wary…
aż totalnie zdechnie, stary, i będzie nieżywy.
Zamknij ryj!
O Boże!
Kibicuję ci.
Co jest?
Jakiś problem?
Duży.
Patrzcie!
Oto głowa królowej…
Furiosy!
Mam Wolverinę!
Jest pod moją kontrolą.
Jeśli chcecie mnie,
ona wam przeszkodzi!
Wybacz, nie rozróżniam płci. Każdy ma swój krzyż.
Kto teraz?
Toad!
Dawaj!
- Oho… - W mordę!
Boże Piorunów…
Jak długo spałem?
Nie spałeś całym sobą.
Darujcie sobie.
Są bardzo skrupulatni.
Gdzie jesteśmy?
W nicości.
To taki czyściec.
Według Reeda: metafizyczny śmietnik.
Miejsce oczekiwania na ostateczną anihilację.
AOC zsyła tutaj tych, którzy sprawiają kłopoty.
- Takich jak ty? - I wy.
A co anihiluje?
Alioth.
Mamy tu Aliotha? Tego z Lokiego, sezon 1, odcinek 5?
Wszyscy przed nim uciekamy.
Mało kto daje radę.
Ale trwa bunt…
takich jak my, którzy przeżyli.
Są gdzieś na pograniczu i próbują się stąd wydostać.
Tam pojedziemy.
My? Razem?
Zgadzam się. Rąsia.
Kurwa, drasnąłeś go!
Drasnąłeś mi czubeczek.
Oni pomogą nam wrócić do AOC.
Będzie dobrze.
Coś cię śmieszy?
Najpierw pogadaj z nią.
Z nią?
W nicości…
albo zjada cię Alioth,
albo pracujesz dla niej.
Paul Rudd w końcu się postarzał.
Nowy Juggernaut?
- Dziękuję. - Ciszej.
Ona nie lubi gaduł.
To cię pokocha.
Czy to… Charles?
Chuck, to my!
To nie on.
Cholera.
Pięknie, ableizm.
To się nie spodoba strażnikom poprawności.
Wolverine.
Czekałam, kiedy mi się jakiś trafi.
Jesteś od Xaviera.
Znasz Chucka?
Znałam.
Dzieliliśmy macicę.
Chciałam udusić skubańca pępowiną.
Też chciałbym mieszkać sam, nie z jakąś ślepą.
Chociaż widzi kokę,
nie wiedzieć czemu.
Powiesz coś, Wasza Wysokość? Ja tu umieram.
Kim jesteś?
Xavier to mój bliźniak. Cassandra Nova.
- Nie. - Ja się rodziłem dupą.
Słodziaki.
Mam dobre przeczucia.
Długo szukałam
tego ognistego facecika.
Prawda, Johnny?
To zły czas na nowe przyjaźnie.
Johnny dużo nam o tobie mówił.
Zamknij się.
Tylko rozmawiamy.
Mówił, że jesteś szurniętą megalomańską cipą.
Tak mówił.
Że uwielbiasz dominację i ból.
- Tak mówiłeś? - Nie!
- Zupełnie nie! - Słowo ptakiem wyleci…
Nie daj się zastraszyć.
Jak mówiłeś na pace?
Ta wyliniała, lodowata zołza, cienka jak herbatka ze szczawiu,
może ci wylizać kakałko,
a potem niech spada.
Nigdy tak nie mówiłem.
Jaki skromny.
Podobno to ja kłapię paszczą, ale on to jednak…
master level.
Co? Ja nawet…
nie wiem, co to znaczy.
- To… - Czapki z głów, proszę państwa.
Ja nie…
Nie.
Chrisów jak mrówek.
Durniu, zginął przez ciebie!
Uszanuj żałobę!
Wiesz, ile wziąłby za większą rolę?
Alioth jest głodny.
Zaszła pomyłka.
Ten żółty to zapasowa Istota,
a ja to Zbawiciel Marvela.
Nie uwierzysz,
ale znów brytyjski złol chce mi zniszczyć świat.
Przeszkodzę mu.
Na mój gust nie umiesz ratować światów.
Coś cię ubodło?
Nie chciałem tego.
Pomóż nam
albo kolega zaśpiewa drugi akt Nędzników
bez rozśpiewania.
Skąd masz ten wózek?
Czasami Charles tu wpada.
Ale nieważne.
Nie… Nigdy nie wpadł.
Pokolenie Z i jego traumy!
Może je zlejcie albo przekujcie w sukces,
albo raka jak inni?
Nie jestem jak inni.
Prędzej jak Wolverine.
Razem możemy być niepokonani.
Taka jesteś straszna?
AOC tak sądziła.
Zesłali mnie tu w beciku.
W życiu nie spotkało mnie nic lepszego.
- Kocham to miejsce. - Twój dom to śmietnik.
Chyba oboje wiemy, czyj dom jest śmietnikiem.
Nicość to raj.
Mogę tu rządzić, jak chcę.
Niestety żaden Charles Xavier nie nauczył mnie umiaru.
A twój Charles?
Ochronił cię?
Dał poczucie bezpieczeństwa?
Mutant nie zna tego uczucia.
Ej, ej! Ja się nie biję!
Chcę tylko uratować przyjaciół.
Chcę do domu.
Mogłabym ci pomóc.
- Świetnie. - Ale nie chcę.
Niedobrze.
Czego naprawdę chcesz?
Palcujesz mnie… ale to jednak niefajne.
Mój brat umiał przenikać ludzi myślą.
Ja muszę się ubrudzić.
Już dobrze.
Już dobrze…
To znaczy?
Nie ma cię tu.
Jestem.
- Nie. - Jestem tutaj.
Udowodnij. Musisz coś zrobić.
Co?
Udowodnij, że nie myślisz tylko o sobie.
Od kiedy raz ci nie wyszło, odpuściłeś.
Nie pozbierałeś się.
Wiem, że nie jest ci łatwo. Razem przez to przejdziemy.
Oboje jesteśmy szaleni.
Gdzie jesteś?
Boże…
Powiedz to.
„Nie chcę cię. Nie chcę z tobą być”.
Śmiało, powiedz.
Nie chcesz mnie.
Powiedz, a odejdę.
- Kurwa… - Zawsze będziesz nikim.
Co?
- Zawsze… - …będziesz nikim.
Ty…
zawsze…
będziesz…
nikim.
Nie powiedziała tak.
Nie.
Ale pomyślała.
Jesteś straszna.
Twoje palce smakowały nienawiścią.
I gdzie jest koordynator intymności?
Pogubiłeś się.
Już dawno.
To jest Kordzik. Poszerzy ci uśmiech.
Nie zabijesz mnie takim scyzorykiem.
A sześcioma?
Mój chłopak zna się na rzeczy.
Brawo.
Tak jest!
Dobrze, było miło.
Ale duży czeka na żarcie i czynsz.
Przy okazji…
czynsz to wy.
Dawaj! Kurwa!
Idziesz czy nie?
Lecę!
O czym myślisz?
Złaź ze mnie!
Już prawie.
Niby co?
Wyjąłem kordzik z twojego tyłka,
zboczku.
Przestań mnie zjadać oczami.
Mam żonę!
Nowa zasada.
Ja mówię!
- Widzowie tego nie zniosą. - Zamknij się, kurwa!
Daj pomyśleć.
Trzeba wrócić do Paradoksa, tak?
Tak?
- Mogę już mówić? - Kiwnij głową.
Tak.
Trzeba znaleźć tych, o których mówił ten chłopak!
Chłopak? On ma 50 lat!
Skoro wiedzą, jak stąd wyjść, znajdźmy ich.
I niech AOC wszystko naprostuje, tak jak mi obiecałeś.
Pachnie przygodą.
Pachnie żarciem.
Czemu w końcu zacząłeś nosić ten strój?
Ja mam czerwony, bo nie widać krwi.
Ale żółty też może być.
Badałeś się na ADHD?
Ale mam różne STD
pewnie z powodu ADHD.
Czego szukasz?
Ekstra…
To alkohol etylowy.
Nie do picia… Tak, chrzanić wątrobę.
Dobrze.
Co to?
Nikt nie wie, ale w cywilu noszę tupecik.
Wszyscy wiedzą.
Gadamy o twoich traumach
czy zrobimy to przed finałem?
Wal się.
Wiesz…
w moim świecie…
szanują cię.
Nie w moim.
- Mnie w moim też nie. - Co ty powiesz.
Chciałem być kimś…
Chciałem być Avengersem.
- Jebać ich. - Tak…
Nie wzięli mnie. Do X-Menów też nie.
Dziewczyna mnie rzuciła…
Miałeś dziewczynę?
Tak.
Vanessę.
Była tancerką.
Miało być cudnie.
Dobrze szło.
Ale ja…
wszystko spieprzyłem.
Za to ty…
byłeś X-Menem.
I to jakim.
Wolverine'em!
W moim świecie – bohater.
Jasne…
Nie w moim.
Mówiłeś: „Logan był bohaterem”. Był?
Bo zginął.
Jak?
Niby nadziałeś się klatą na drzewo, ale…
raczej wykończyłeś się, żeby kogoś uratować.
Kogo?
Kutas, który ją wyhodował, nazwał ją X-23, ale…
była tylko dziewczynką.
Młodszą, drobniejszą i bardziej podłą wersją ciebie.
Zginąłeś, ratując ją.
Piękna rzecz.
Słuchaj, mijo, wiem, że to boli…
Ślepa Al, moja współlokatorka, mówi, że przez cierpienie
poznajemy samych siebie.
Zamiast uciekać, trzeba wsłuchać się w ból.
- Kurde… - Jest mądra.
Nie o to chodzi. „Ślepa Al”?
Bo jest ślepa.
Ślicznotka!
Idzie z nami.
- O nie! - O tak!
- Idzie. - Sorka!
Bardzo przepraszam!
Chodź, maleńka!
Coś za jeden?
Deadpool.
I ty chyba też?
Ale mówią do mnie „Nicepool”.
Poczekaj, aż poznasz Ladypool. Jest cudowna.
Właśnie urodziła i…
nic nie widać.
Tak się nie mówi.
Ja mogę.
Jestem feministą.
Jasne…
Złote pistolety Desert Eagle kaliber .50?
Oczywiście.
Pod kolczyk.
Dasz mi je?
Po moim trupie.
Dowcipniś.
A to jest Mary Puppins, czyli Dogpool.
Uważaj z rękami.
Ona prawie cała składa się z punktu G.
Spuścisz ją na chwilę z oczu
i zaraz szuka nowego tatusia.
Jeśli nie jesteś odpowiedzialny, może nie zasługujesz na tego jednorożca?
Przyznaję się do winy.
Obiecuję poprawę.
Co ty taki miły?
To nic nie kosztuje.
Tak jak zamknięcie mordy.
To Logan.
Po rozwodzie strasznie się zaniedbał.
Gdzie twoja maska?
Dajcie spokój.
Co za gość…
Szukamy buntowników…
Gdzieś tam są.
Ale między nami: nie wpadnijcie na szwadron Deadpooli.
To czubki.
Posiekają was na kawałki i rozrzucą po nicości.
Nie przepracowali swoich traum.
A mogliby być inni.
Idziemy na pogranicze. Wiesz, gdzie to?
12 kilometrów na zachód. Pożyczę wam swoją furkę.
To będzie zaszczyt.
Nie ma mowy.
Co za… Nie i nie!
Właź do auta.
To nie jest auto.
To pieprzona Honda Odyssey.
Sprzęgło jest do dupy,
radio to żart…
Jak Honda odkryła, że ludzie boją się kiły,
wymyślili ten model, żeby bali się bardziej.
Wsiadaj do środka!
Dojedziecie cało i zdrowo.
Stara Betsy tak ma.
Ale musisz zwrócić mi sunię.
Wiem. Słuchaj… Tak, maleńka.
Gdybyś kiedyś chciał ją oddać
albo gdyby coś ci się stało,
chętnie ją wezmę.
Co miałoby mi się stać?
Są różne opcje.
- Jezu… - Nie, uciekamy!
- Daj ją. - Było za gęsto…
No, chodź.
Pierdzielę!
Pa!
Jednak zapytam.
Co z tym strojem?
- Ja swój zdjąłem, jak zrąbałem. - Dość.
Ale jest spoko.
- Przestań. - Sam go szyłeś?
- Ja też… - Wystarczy.
X-Meni kazali ci go nosić? Skubańcy.
Oni ci źle życzą.
Przyjaciele
nie kazaliby ci wyjść z domu w czymś takim.
Zamknij ryj, bo…
Nie irytuj się, aniołeczku.
- Zadzierzgam więź. - Może inaczej?
Dobra.
Przestań.
Co zrobisz,
jeśli naprawią twój świat?
Walniesz etanol czy wolisz wytrawne borygo?
Co takiego?
Pytałem, co zrobisz.
Nie, wcześniej.
Jeśli naprawią twój świat…
„Jeśli”?
Okłamałeś mnie! Nie wiesz, czy to zrobią!
Ja tylko…
Kurwa mać! Nie kłamałem!
- Kłamałeś! - To było życzenie myśleniowe!
Potrzebuję cię!
Zobacz, to dlatego.
Inaczej oni umrą.
Nie umiem ratować światów.
Zresztą co mi tam światy.
Mój cały świat jest na tym zdjęciu.
Zaledwie dziewięć osób,
a i tak nie wiem, jak je uratować.
Umiem tylko rolować ludzi, a ty…
wiesz, jak ich ratować.
Tamten Wolverine wiedział.
Trafił mi się najgorszy egzemplarz.
Powiedziałeś, że to było
życzenie myśleniowe?
Mówią o mnie „Pyskaty Najemnik”,
a nie „Czerwony Kapturek, królowa loda”.
Jeszcze słowo…
Jedno słowo.
Nasieniowody.
Szlag…
Jesteś żenujący.
Jak mieliby cię wziąć
Avengersi czy X-Meni? A nie wybrzydzają.
Jesteś…
żałosnym, niedojrzałym, durnym półgłówkiem.
Nie spotkałem…
smutniejszej…
bardziej egocentrycznej mendy…
przez całe życie, a żyję już
ponad dwieście lat i powiem ci…
że łysa miała rację: nigdy nie uratujesz świata.
Nie uratowałeś nawet związku
z pieprzoną striptizerką!
Chciałbym, żebyś umarł w samotności,
ale Bóg sobie zażartował, bo nie możesz umrzeć.
I wszyscy za to płacimy!
Zatkało cię, Pyskaty?
Teraz będę się z tobą bić.
Serio?
Już nie jesteś rozmowny?
Ty sukinsynu!
Nie, nie, nie!
Kordzik!
Wszystko odwołuję! Honda umie dowalić!
Szkoda, że nie ty!
Dopiero zaczynamy.
Thor!
Gdzie jesteśmy?
Nie wiem, ale… podoba mi się tu.
Okej…
Pięknie, moi drodzy. Wy jesteście… ci ludzie?
Świetnie.
Dla przypomnienia…
- Niezapomniana Wonder… Elektra? - Tak.
Nie spodziewałem się tutaj ciebie, mój…
ty Billu.
Debilu?
„Ty, Billu”.
Nicość to stan umysłu.
Nie lubię cię.
To nie nowość.
Co to za bolesne przypomnienie mojej niedoskonałości?
Coś takiego.
Superbohaterska wersja Hawkeye'a.
Jestem Remy LeBeau, Le Diable Blanc.
Ksywa Gambit.
Blizny przeszłości to stary film. Dubelek.
Ksywa Gambit.
Chyba chciałbyś,
ale coś nie pykło.
Nigdy nie mieliśmy tu Wolverine'a.
Żebyś wiedział: wypada grzecznie zapytać,
zanim wypijesz cudze alko.
Dobrze, że mam na to wyjebane.
Cholera.
Żenada.
Dobra… Długo szukaliśmy waszej trójki.
Czwórki.
Czwórki? Jest też Magneto?
Boże, niech będzie, bo z nim…
On nie żyje.
Kurwa! Disney chciał wytanić?
Normalnie jakby gwałcili mnie Pinokiem.
Niegrzeczny…
Nic nie kumam. Co ty właściwie robisz?
Ładuję karty do gry i robię bum!
Jak magik na festynie.
Jesteśmy, kurwa, uratowani.
Jak tu trafiliśmy?
Dzięki mnie.
Obym nie żałowała.
Logan, to ona, X-23.
To o niej ci mówiłem.
Jakim cudem utknęliście w nicości?
Ktoś zapukał do drzwi.
- AOC mnie zesłała. - Mnie też.
Być może urodziłem się tutaj.
AOC stwierdziła, że nasz świat ginie.
Nie dali mi o niego powalczyć.
Tacy jak my nie odchodzą po cichu.
AOC to wie i nas zdjęli.
Zgoda, przyłączam się.
- Do czego? - Do zespołu.
Ja, ty, ty i ja razem.
Spieprzajmy stąd.
- Nie słuchajcie go, on kłamie. - To życzenie myśleniowe.
Słuchajcie,
byliśmy w norze Cassandry.
Tylko ona jest naszą drogą do wyjścia.
Pomoże nam wrócić. Tak mówiła.
Byliście tam?
- I wyszliście cali? - Pieprzenie.
- Niemożliwe. - Nie dla nas.
Gdy tylko ktoś chciał z nią walczyć,
ginął.
Punisher, Quicksilver, Daredevil…
Daredevil? Przykro mi.
- Spoko. - Dobra.
Nawet ten słodki aniołek Johnny Storm.
Poszedł i nie ma go…
od dwóch dni.
To przykre.
Gdziekolwiek jest, na pewno ma się świetnie.
W jedności siła.
Razem możemy
przełożyć Cassandrę przez kolano.
Znam brak wiary w siebie.
- Ja nie. - Ja też nie.
Zżera człowieka taki tasiemiec.
Jakbym widział się w lustrze.
Być może nie uratowaliście swoich światów,
ale możecie je pomścić.
Johnny by tego chciał.
Czekaj… Znałeś go?
Tak.
Ten kretyn go namówił
do współpracy i Johnny już gnije w ziemi.
Tego nie wiemy.
Może go tylko drasnęło i się wyliże.
Nie miał czym się lizać, bo nic nie zostało.
- Dzięki, panie doktorze. - Mów!
Co mu zrobiłeś?
Bo rozdam.
Okej…
Gadał straszne rzeczy o Cassandrze.
Rozpruła go jak worek,
aż flaki się rozbryznęły,
a ziemia wypiła jego krew. Makabra.
Był dla mnie jak brat.
Zginął, zanim coś zrobił, ale…
Może nie uratowaliście swoich światów…
ale możecie uratować mój!
Mam gdzieś twój świat, ale…
jeśli im się udało, to być może razem…
damy radę ją załatwić.
Czyli popełnić samobójstwo, chère.
Zablokujemy moc jej umysłu, wtedy będziemy mieć przewagę.
Wiem, że Magneto nie żyje,
ale chyba jego hełm
- tu jest? - Cassandra go stopiła.
Kiedy go zabiła.
Kurwa mać!
Cała ona.
Wie, że ten hełm chroni przed jej mocą.
Drugi taki ma Juggernaut, ale on
- gra z Cassandrą. - To jest to.
Zdejmiemy go tylko
- ze zgona. - Wybacz, śliczny.
„Ze zgona”? Co za bałwan robił ci tłumaczenie?
I kto w ogóle pisał ten scenariusz?
Mam dosyć ukrywania się.
Nasz świat o nas zapomniał.
Albo nigdy o nas nie słyszał.
O bohaterach…
Którzy ratują ludzi.
Albo próbują.
Może oni są naszą szansą…
na miejsce w historii, na które zasługujemy.
Tak.
I zakończenie.
- Na pamięć. - Tak!
Dajcie mu się rozwinąć!
O to mi chodzi!
Zwolnione tempo, krew, muza…
Jedna drużyna. Przeżyjemy czy nie?
- Gotowi? - Od urodzenia.
Tak! Gambit?
Nie znałem taty, ale byłem gotów już jako plemnik.
Co za obrazowość!
Włożył mamusi po nasadę,
a ja wystrzeliłem jak z procy.
Johnny pewnie cię uwielbiał. X-23?
Mam na imię Laura.
- Nakurwiamy. - Nakurwiamy!
Bo jak nie my, to kto?
- Jedziemy! - Już nie żyjecie.
Nie wyczułeś nastroju.
Nie szukam towarzystwa. Wynoś się.
Jesteś jak on.
Wściekły, pijany, zły…
- Miły gość. - Nie skończyłam.
Nigdy nie zawiódł.
Tak miał.
Może nie wiesz, ale…
dobry z ciebie człowiek.
Może nie wiesz, ale jestem najgorszy.
Dałeś mi drugie życie.
Dzięki tobie dorosłam.
I nie ja jedna.
I nie ciebie jedną skrzywdziłem.
Nie jestem bohaterem.
A ten strój?
Podoba ci się?
Scott błagał, żebym go nosił.
Tak jak Jean, Storm, Bestia…
Wszyscy.
Chcieli, żebym był częścią drużyny, ale nie chciałem.
Powiedziałem im, że są żałośni.
Nie chciałem zdradzić, że mi zależy.
Kiedyś, gdy byłem sam, pojawili się ludzie.
Polowali na mutantów.
Znam ciąg dalszy.
Nie…
Daj mi mówić.
Muszę to powiedzieć.
Kiedy wyszedłem napruty z baru, było za późno.
Wszyscy nie żyli.
Tylko ten strój wciąż przypomina mi, kim byli.
I co zrobiłem.
Rano jedziemy do Cassandry.
Powodzenia, to nie moja walka.
Bez ciebie się nie uda.
Nie jestem tym, za kogo mnie uważasz.
Jak zawsze.
Co?
Alioth ich nie dorwał.
Cassandra chciała pobawić się z nimi.
Uciekli.
- Znaleźli tamtych? - Nie.
To dobrze.
Tamci znaleźli ich.
Brawo, Pyro, bardzo śmieszne.
- Nabrałeś mnie. - Spokojnie.
Jeśli pójdą po Novę, załatwi ich.
Cassandra to psycholka.
Dlatego tam trafiła.
Dobrze, że wciąż tam tkwi.
Czasozrywacz będzie gotowy za kilka godzin.
Nie mogę ryzykować.
Możliwe.
Ale ja mogę.
Za kaskę.
Możesz nie zdrabniać?
To dziecinada.
Więc jak?
Zapłacę.
Załatw ją.
Mutanci…
Patrzcie!
Wielkie łapki nikogo nie wpuszczą.
Czyli inaczej mówiąc,
trudno będzie zdobyć hełm Juggernauta.
Albo coś podobnego.
- Kamera na Blade'a. - Broń!
Skąd to maleństwo?
To AT-4 Punishera.
Którego Punishera? Było ich pięciu.
Blade jest tylko jeden.
I tak pozostanie.
Uwaga!
Będzie się działo.
Długo czekałem na coś takiego.
W końcu mnie porządnie zapamiętają.
Nie przeżyjecie.
Ważne, żeby sława przetrwała.
Wypij potem moje zdrowie.
Trzymaj się z tyłu i właź za nami.
Przekażemy ci przesyłkę.
To by było na tyle.
I bum!
Nie ma sensu kopać się z koniem.
Waszą ucieczkę jakoś przeżyłam.
Ale że wróciliście z własnej woli?
Faceci nic nie kumają.
Chcę do domu.
Tego nie mam w karcie.
Jest śmierć albo niewola. Do wyboru.
Hopsia!
Nareszcie.
Teraz ktoś inny sobie pogada.
Ja mam słabą gadkę.
To był zły pomysł.
Ty jesteś ten ciekawszy?
Tyle że ciągle w cieniu jego…
W nicości mamy nadmiar Deadpoolów.
Ale ty…
Co my tu mamy?
Interesujące… Nie tego oczekiwałam…
za murem złości.
Ukrywasz się.
Przed nimi.
Przed tymi, których zawiodłeś.
Tyle bólu.
Odszedłem.
Wołali mnie, a ja…
odszedłem.
Jak zwykle.
Wiem.
To nie wszystko.
Prawda?
Znalazłeś ich.
X-Menów.
Martwych.
Sterta trupów…
Co zrobiłeś?
Zacząłem zabijać.
Nie mogłem przestać. Nie chciałem.
Ci wszyscy źli ludzie…
Nie tylko o nich chodzi.
Moja bestyjka…
Przeze mnie świat zwrócił się przeciw X-Menom.
Blade!
Choć raz…
chcę być kimś, kogo widział we mnie Charles.
Logan,
w nicości możesz być sobą.
Chcę tylko być wolny.
Mogę cię uwolnić.
Mogę uciszyć te wszystkie głosy.
Już dobrze.
Już jest dobrze.
Nie.
Dla ciebie źle.
Zdejmij to!
Wyślij nas do domu albo ukręcę ci ten jebany łeb.
Co cię śmieszy?
Nie odeślę was, chyba że zdejmiesz mi z głowy to coś.
Gdy to zrobisz,
wypalę ci mózg na poziomie atomowym,
masując muszelkę do zestawu płyt Enyi.
Jest cały zestaw?
Ty zabijesz mnie…
albo ja ciebie.
Obie opcje są świetne.
Mam to zrobić?
Ja to zrobię.
Trzymam ją za kark, to nie problem.
Spieprzysz to.
Przestań, brutalne filmy nie są dla ciebie!
Co jest?
Nie macie pojęcia, jak to jest,
dzień po dniu sprzątać to gówno,
babrać się w bagnie…
Całe życie…
Nie każdy ma monolog.
Ona umrze.
Jeśli ci go zdejmę,
na pewno nas nie zabijesz?
Obiecuję,
że od razu zabiję.
Dlaczego taka jesteś?
A bo ja wiem?
Zdejmuj.
- Co? - Zdejmuj.
Dlaczego?
- Tylko tak naprawimy swoje światy. - Zdejmuj!
Noszę ten strój.
To przede wszystkim znaczy, że…
jestem X-Menem.
Znam twojego brata.
Chciałbym cię zabić,
całe moje ciało chce cię zabić,
ale on nie dałby mi stać i patrzeć, jak umierasz.
Zostaw ją.
Robię to dla niego.
Dla Charlesa.
Nie potraktuj mnie jak Johnny'ego!
Mój brat cię kochał.
Kochał nas wszystkich.
Miłe uczucie.
Pokochałby i ciebie.
Gdyby wiedział,
gdzie jesteś,
rozerwałby ten świat, żebyś wróciła do domu.
Tu jest mój dom.
Daj nam uratować jego dom.
Chcecie się pośmiać?
Kiedyś wpadł tutaj pewien magik-amator.
Zabiłam go, to jasne.
Przez cztery dni nosiłam jego skórę.
Ale…
znalazłam…
to cudko…
na jego paluszkach.
Strange!
- Znam to z filmów Marvela. - Co to?
Wasza droga do domu.
Uratowaliście mi życie. Ale żeby nie było nudno,
macie cztery sekundy, zanim Alioth was zje.
Berek!
Oferujemy standardową
trzyletnią gwarancję.
Miło, że zmieniliście zdanie.
Proszę się nie martwić. Wade i ja dzielimy się prowizją…
Coś czuję, że to Kia.
Pieprzona Kia Carnival.
Kurde, to Deadpool.
I Wolverine.
Święta racja.
Fox go zabił,
a Disney ożywił. I tak do emerytury.
Chodźmy.
Odbiję twoją kartę!
Na zawsze!
Na zawsze.
Pobudka.
Boże?
Mocno mnie napakowałeś ołowiem.
Dowiem się dlaczego.
Powiem ci.
Nie pchaj mi się do mózgu.
Czasem wystarczy zapytać.
Dobra.
Serio?
Ręce w kieszeniach.
Niejaki Paradox…
miał mnie stąd zabrać.
On pracuje dla AOC.
AOC…
Mieliśmy układ…
On ma to gdzieś.
To się zmieni.
Halo?
Kiedy czasozrywacz będzie działał?
Robimy ostatnie testy.
Świetnie, wielkie dzięki.
- Nie popędzam. - Serio?
Nie, obśliniony głąbie!
Mamy towarzystwo.
Daruj sobie testy i włączaj!
Nie cierpię was!
Stać!
Wynocha, za późno!
- Wal się. - Czemu Thor płakał?
Jak śmiecie?
Nikt nie wraca z nicości.
Powiedz to Cassandrze.
Paradox, mamy problem.
Paradox.
W głowie Pyra byłeś tłustszy.
Chciałeś mnie zabić.
Nie wiem…
Kiedy mierzysz do władcy, to lepiej go zabij.
Witaj w klubie czaszkowej palcówki.
Ona nie myje tej ręki.
Co to?
Czasozrywacz?
- Ty łobuzie. - Zejdziemy tam
i rozmontujemy to coś.
Załatwiliśmy cię. Palcuj go dalej.
Nie chcę go niszczyć.
Wykorzystam go.
Teraz sio. Mamusia i tatuś rozmawiają.
Śmieszne jest to, że nicość…
dała mi szczęście.
Przysyłałeś mi śmieci, Alioth i ja sprzątaliśmy,
wszyscy byli szczęśliwi.
Ale musiałeś nasikać do mojego ogródka.
Teraz ja zaorzę twój ogródek.
Twój czasozrywacz…
pomoże mi zniszczyć ten wszechświat.
A potem kolejny i kolejny,
aż zostanie tylko nicość.
Zabawię się w Boga.
Idziemy.
Pokażesz mi, jak działa ten twój gadżet.
A dzięki moim przyjaciołom nikt nam nie przeszkodzi.
Przepraszam, ale proszę spojrzeć.
Aktywacja niezatwierdzonego czasozrywacza na Ziemi-10005.
Czyja to strefa?
Paradoksa.
Dziękuję za pomoc, kochanie.
Dobrze jest wyjść z tego łba.
Co za bajzel!
Stój!
Poczekaj na zejście statystów.
Dawaj, dawaj! O Boże…
- O mój Boże. - Cholera.
To ona!
Chodź, maleńka!
No, chodź!
Grzeczna psina!
Już nic nas nie rozłączy. Nigdy, przenigdy…
- Sorka! - Kurwa!
Co tu robi ten model?
Przepraszam.
Spokojnie, Mary Puppins. Spławię go.
Chodź do tatusia.
Nie obrażaj autonomii tego zwierzęcia.
Sama zdecyduje, kto jest tatusiem.
Jak będzie, mała?
Oryginał czy malowana lala?
Żartowniś. Ja też mogę mówić do widzów.
Narzeczony mimo woli.
Co to?
- Nie wracamy do szmir. - Cisza.
Coś poczułeś?
Ciebie.
W nadmiarze.
Mówiłem, że tych Deadpoolów jest masa.
Niedobrze.
Nie są z nami?
Nie są.
Wybaczcie, to koniec misji.
Przyczyna zgonu: stu krwiożerczych Deadpoolów.
To głupole.
Ale umieją walczyć, a ja nie.
Mam bardzo łamliwe kości
i muszę chronić buźkę.
Trzymaj.
Słuchajcie.
Uwaga!
Mówi Deadpool Jeden.
Nic do was nie mamy.
Jak będę chciała cię słuchać, wyjmę ci fiuta Logana z buzi.
To Kidpool. Jest najgorsza.
Możemy już skończyć?
Dopiero zaczynamy.
Chodzi mi o ten cały multiwersalny bałagan.
To słabe.
Zawsze wychodzi kupa…
potem kupa…
i znowu kupa.
Czarnoksiężnik z Oz zrobił to pierwszy
i to jeszcze wyszło. LGBT rządzi.
Ale potem?
Pogódźmy się z porażką.
Od Avengers: Koniec gry jest spoko.
O czym ty mówisz?
To koniec multiwersum.
Cassandra rozpieprzy każdą chronologię.
- Nic nie poradzisz. - Nie rozumiecie?
Musimy tam iść albo wszyscy zginą.
Szefowa mówiła, żeby nie przeszkadzać.
Chcecie zejść do metra? Po naszych trupach.
Czas na uzi.
Czas na uzi!
Ruchy!
- Chyba dostałem. - Serio?
Zrobiłeś to celowo.
Wcale nie!
Słuchaj, śliczny,
ile się regenerujesz?
„Regenerujesz”?
Jesteś światowej klasy durniem.
- Już dobrze. - Jak śmiesz?
Ty nieempatyczna gnido!
Skąd miałem wiedzieć?
Nie jestem szamanką.
Wózek ze słodyczami.
To prawie szpital.
- Polowy. - Nieprawda.
- Uratuję cię. - Nieprawda.
Głęboki oddech.
Czemu stajemy?
Łapię oddech.
Twoje nogi poszły na urlop? Współpracuj!
Jestem sparaliżowany.
Każdy ma jakieś problemy.
Przeżyjesz.
Spójrz na mnie.
Przeżyjesz.
Powtórz!
Przeżyję.
Powiedz to ze mną. Przeżyjesz.
Przeżyję.
Głośniej!
Przeżyję…
Nie strzelać!
Słodkie maleństwo.
Cholera, chyba nie przeżyje.
A tak kochał swoją buźkę.
Czuję smak jego ostatniej myśli.
Bał się.
Zmarł jak bohater.
Zmarł, bo go zabili, głąbie.
Na pamiątkę zostaną po nim…
te dwa złote pistolety Desert Eagle kaliber .50.
Pomścimy go.
Gotowy?
Mam zabić setki takich jak ty?
Z przyjemnością.
Nie patrz, skarbie.
Grzeczna psinka.
Kurczę.
Wkładasz to z okazji świąt?
Świąt zabijania.
Rączki do obciągania są aerodynamiczne?
Wybacz, zazdrość przeze mnie przemawia.
Do roboty.
Siła spokoju.
Nie żyjesz.
Ja pierdzielę.
Chciałabym być głucha.
Nie chcę umierać!
Nie chcę…
No, pięknie!
Schrzaniłem to.
Tyle fajerwerków, a zapamiętają tylko ten cholerny upadek.
Co cię śmieszy, gnojku?
Oj…
Ci się regenerują.
Nie mamy na to czasu!
Deadpoole!
Nie atakujcie.
Ten Deadpool jest ze mną.
O nie.
Cholera.
To pieprzony Peter.
Zaraz… Znacie Petera?
Żartujesz? Każdy Deadpool ma Petera.
Peter to legenda w świecie każdego Deadpoola.
Peter-san.
Peter! Peter!
Cieszcie się nim!
Teraz jesteście? Za późno, to koniec.
Jeszcze nie.
Ale mało brakuje.
Zaraz będą napisy.
Podbijamy stawkę.
Jeśli ona przejmie
energię czasozrywacza, zniszczy każdy świat
i zostanie tylko nicość.
Jak go wyłączyć?
Nie wiem.
A teraz?
Maska przeraża, co?
Jak u Batmana, ale on kręci głową.
Dobrze, dobrze…
Zasilany jest z komory pod ziemią
materią i antymaterią, które łączą się w urządzeniu.
Cassandra chce
zniszczyć tą energią wszystkie światy.
Ten na początek.
Można ją powstrzymać,
robiąc zwarcie w zasilaniu.
Jeśli uda się złączyć oba źródła,
uwolniona energia zniszczy czasozrywacz.
- Ale… - Gadaj!
Nie bawimy się w gagging.
Ten, kto je połączy, wyparuje.
- To da się przeżyć. - Tak.
Przetrwamy jak karaluchy.
Nie tym razem.
To jest materia i antymateria.
One się nie lubią.
Ich połączenie przerobi was na atomy.
Zaufajcie chociaż prawom fizyki.
Nawet jeśli zrobicie zwarcie,
umrzecie tam.
Chwila.
Słyszałeś tego palanta.
Nawet jeśli się uda, to mogiła. Śmiertelna.
Dlatego ja pójdę.
Co?
Posłuchaj,
nie pisałeś się na to.
Miałeś rację.
Okłamałem cię.
Bez zmrużenia powiek.
Żebyś mi pomógł. I pomogłeś.
Nie kłamałeś.
Życzyłeś myśleniowo.
Daj spokój.
Masz do kogo wracać.
Ja – nie.
Nie mam nic.
Daj mi to.
Za długo na to czekałem.
Wiesz co?
Nie ma lepszego Wolverine'a.
Pozdrów wszystkich ode mnie.
Nie!
Otwieraj!
Nie słyszę, patos i heroizm mnie ogłuszyły!
Czemu to robisz?
Bo jestem Zbawicielem Marvela.
Albo Spockiem.
Trudno orzec.
Wade!
Ty pojebie!
Sorry, przeciągam.
Umieranie mnie deprymuje.
Ja powinienem iść.
Pozdrów wszystkich ode mnie.
Wade!
Chcesz wkurzać ludzi? Rób to tutaj!
Zginiesz tam, durniu!
Nie musisz tego robić!
Nie robię tego dla siebie.
Robię to dla innych.
Nie!
Nie da rady.
To koniec.
Wielki Wolverine.
W moim świecie – bohater.
Nie jestem tym, za kogo mnie uważasz.
Jak zawsze.
Do czasu.
Wade.
Możesz w końcu zaistnieć.
Vanessa.
Chcę zobaczyć Vanessę.
Pierwszy raz w życiu jestem dumny, że noszę ten strój.
Jestem X-Menem.
X-Menem.
Paradox.
Nie próżnowałeś.
Ktoś nie śpi…
Mieliśmy stąd dziwne odczyty.
Wiesz coś o niezatwierdzonym czasozrywaczu?
Nic nie wiem o żadnym niezatwierdzonym czasozrywaczu.
Może pytaj Cassandry.
Powiedziano mi,
że została uwięziona w nicości. Ale nie.
Była tutaj. Zmacała mi mózg.
- To twoja wina. - Nie mieszałeś się?
W jej zatrzymanie? Tak!
Ale za mało.
Inni wmieszali się bardziej.
Moi ludzie.
Moi przyjaciele.
Ostrzegałem ich,
że znikną z powierzchni ziemi, a i tak poszli.
Jak bohaterowie.
Bo byli bohaterami.
Spełnili swój obowiązek.
Nie dbając o własne dobro.
Fakt, że wciąż tu jesteśmy, to najlepsze świadectwo ich bohaterstwa.
Ale już ich nie uratujemy.
On zmartwychwstał, bejba.
Kurwa!
Twoja nowa Prymarna.
I mamy się świetnie, mendo.
Bardzo świetnie.
Schowaj te obleśne cyce.
Nie rozumiem.
Jak przeżyliście?
Miałeś rację: jeden by zginął.
Ale kiedy Deadpool i Wolverine są razem,
obejmują się i słuchają Madonny,
są niezniszczalni!
Niech ten wariant wraca do nicości.
- Zaraz, co? - Nie. On…
to oryginał jak ja.
Tu jest jego miejsce.
A ty to…?
Peterpool. Ale mów mi Peter.
Zależy mi.
Co tu się dzieje?
Zatrzymujemy cię…
za nielegalne użycie zrywacza.
Zabrać go.
Odwalam za was robotę!
Weźcie te łapska!
Dziękuję, panowie.
Ukłony za chwilę.
Sprowadziliście tu mutanta poziomu omega.
- Drobiazg. - A ty jesteś
- nie u siebie. - Też drobiazg.
A ty… Do twarzy ci w tym stroju.
Przepraszam.
Pokażę wam coś… grubego.
Druh drużynowy tak mówił.
Widzicie?
Wasz wszechświat się odradza.
Nie tylko…
uratowaliście swój świat.
Uratowaliście swoją chronologię.
Odpocznijcie.
Czuję, że to dopiero początek.
I tak do emerytury.
Zaraz!
Nie wyszlibyśmy z nicości,
gdyby nie ludzie, o których świat trochę zapomniał.
Czy można ich ściągnąć do domu?
Zobaczymy.
Obiecałem przyjacielowi,
że AOC odkręci różne sprawy w jego chronologii.
Da radę?
Zmienić przeszłość?
Pomógł mi zbawić świat.
Bo przeszłość tak go ukształtowała.
Nie ma czego odkręcać.
Logan.
Kebsa?
Czemu nie?
Wiesz, że to Avengersi odkryli kebaba?
Nie chcieli cię? Ich strata.
No, pięknie.
Nie ma bata!
Chodź, ślicznotko! Tak, przeżyłaś!
Życie jest piękne.
I to jak.
I co dalej?
Coś wymyślę jak zwykle.
Jasne.
Widzimy się?
Raczej nie.
Do zobaczenia.
Logan.
Al, wróciłem!
Nareszcie!
Masz coś?
Biała dama mi wyszła
- i trzęsę się jak wibrator. - Dzięki, Al!
Mamy gości.
Althea, to jest…
Logan.
Miło poznać.
Wzajemnie.
A ten zawszony kołtun to Mary Puppins.
Mówię na nią Dogpool.
Chcesz sobie potarmosić?
- Uwaga na język. - Ja pieprzę!
Jakby mrówkojad wyruchał gremlina…
a potem coś wysrał…
podczas epickiej sraczki.
Każdy chce zaistnieć.
Wcale nie trzeba być Zbawicielem Marvela.
Wystarczy uważnie patrzeć dookoła.
Można wtedy…
trafić na przyjaciół.
Odnaleźć starych…
i zyskać nowych.
Daj sukę i idź do niej.
No, cześć.
Cześć.
Nie próżnowałeś.
Zrobiłem to dla ciebie.
Nawet jeśli mnie nie chcesz.
Jednak umiem…
uratować świat.
Dowody siedzą przy tym stole.
A najlepsze,
że czasem, ratując innych,
ratujemy siebie.
Nie tylko ty masz jakiś dar.
Gdzie jesteśmy?
Niezły strój.
Morda, Stan Lee.
Lubię kreskę w komiksach z Deadpoolem.
Zawsze czułem, że jest mi bliski.
Myślałem, że kiedyś chciałbym go zagrać.
Nakręciłem coś dopiero po 3 tygodniach na planie.
Pierwszego dnia
bardzo się denerwowałem.
Wszyscy kminili, jaki jestem.
Właściwie cały czas.
I czy mi się uda. To okropna presja.
To wina kostiumu, nigdy aktora.
- To… - Tylko tak.
Czyli to takie uczucie.
I stało się światło.
Badania naukowe.
- Pa, pa, wideo. - Pa.
Tekst - Michał Wojnarowski
Mam dość obrzydliwych plotek, jakoby Johnny zginął przeze mnie.
Obejrzyjmy to.
W nicości…
albo zjada cię Alioth, albo pracujesz dla niej.
Dalej, Johnny.
Wiesz, o kim mowa? O Cassandrze.
To szurnięta megalomańska cipa.
Wyliniała, lodowata zołza, cienka jak herbatka ze szczawiu.
- Powiem ci, co może. - No?
Wylizać kakałko, a potem niech spada.
Niech mnie obedrze ze skóry
albo rozpęknie jak krwawy balon.
Nawet jeśli przed gównianą śmiercią
wysadzę ją w powietrze, nie umrę szczęśliwy.
Słonko, odbiło ci.
Tak, Wade. Nie umrę szczęśliwy,
póki nie nasikam na jej świeżo grillowane truchło,
zjadając jaja Juggernauta.
- Możesz mnie cytować. - Okej.
I co, szmaciarzu?